Copyright © 2009 m.a.van vliet
Laurissilva-woud en Ecologische Parken van Madeira
Beschermde Gebieden en Parken
Het Laurissilva-woud van Madeira wordt als het grootste ter wereld beschouwd, het getuigt van een natuurlijke schoonheid met een rijke biodiversiteit aan soorten en inheemse flora en fauna, door UNESCO uitgeroepen tot Werelderfgoed in 1999. Het Laurissilva-woud beslaat 15.000 hectaren, waarvan er 12.000 in een natuurreservaat liggen. Er werden beschermde gebieden gecreëerd om verschillende bedreigde soorten te conserveren en tegen oktober 1982 had de regionale overheid van Madeira twee derden van het eiland tot natuurreservaat uitgeroepen, en blijft ze nog steeds beschermen en bewaken. Toen Madeira werd ontdekt in 1419 was het grootste deel van het land bebost. De kolonisten staken een groot deel van het eiland in brand om land vrij te maken voor de landbouw. Dankzij het prettige klimaat bevindt het grootste deel van de bevolking zich in het zuiden, maar op de noordelijke hellingen en in de diepe valleien van het eiland is het oorspronkelijke woud nog steeds te vinden. Dit laurierwoud bestaat uit bomen van de lauraceaefamilie en talloze andere plantensoorten. Het behoud van dit milieu is van het grootste belang; om die reden zijn er geen runderen of geiten toegelaten in deze gebieden.
Het Laurissilva-
Drakenbloedboom
Dracaena draco
De drakenbloedboom (Dracaena draco) is een plant uit de familie Ruscaceae. Het is een subtropische plant die van nature voorkomt op de Canarische Eilanden, Kaapverdië en Madeira.
Momenteel is de plant vrijwel niet meer in wilde staat te vinden. De tot 12 m hoge plant wordt gekarakteriseerd door een of meerdere stammen met een dichte, parapluvormige kroon met dikke bladeren. Het is een langzaam groeiende plant, die er tien jaar over doet om een hoogte van 1 m te bereiken. Omdat de plant een eenzaadlobbige is, heeft deze geen jaarringen. De leeftijd van dede plant kan alleen geschat worden aan de hand van het aantal vertakkingen. Van de planten wordt aangenomen, dat ze duizenden jaren oud kunnen worden. Het oudste, bekende exemplaar groeit in Icod de los Vinos op het noordwesten van Tenerife.
Als de bast wordt ingesneden of de bladeren worden gekneusd, scheidt de plant een roodachtig hars uit, dat bekend staat als drakenbloed. Dit werd gebruikt door de Romeinen en Middeleeuwse alchemisten. De mensen geloofden dat het bloed was van Europese draken.
Dracaena draco
De drakenbloedboom (Dracaena draco) is een plant uit de familie Ruscaceae. Het is een subtropische plant die van nature voorkomt op de Canarische Eilanden, Kaapverdië en Madeira.
Momenteel is de plant vrijwel niet meer in wilde staat te vinden. De tot 12 m hoge plant wordt gekarakteriseerd door een of meerdere stammen met een dichte, parapluvormige kroon met dikke bladeren. Het is een langzaam groeiende plant, die er tien jaar over doet om een hoogte van 1 m te bereiken. Omdat de plant een eenzaadlobbige is, heeft deze geen jaarringen. De leeftijd van dede plant kan alleen geschat worden aan de hand van het aantal vertakkingen. Van de planten wordt aangenomen, dat ze duizenden jaren oud kunnen worden. Het oudste, bekende exemplaar groeit in Icod de los Vinos op het noordwesten van Tenerife.
Als de bast wordt ingesneden of de bladeren worden gekneusd, scheidt de plant een roodachtig hars uit, dat bekend staat als drakenbloed. Dit werd gebruikt door de Romeinen en Middeleeuwse alchemisten. De mensen geloofden dat het bloed was van Europese draken.
Bron: Madera Live
Bron: Wikipedia
Foto: Nederpix.nl
B ij z o n d e r e b o m e n o p M a d e i r a
Apollonias barbujana
